Ωρα ευθύνης – «Το γιατί που δεν έχει διότι»

'Ωρα Ευθύνης - Φωτογραφία Κώστα Καλομοίρη
‘Ωρα Ευθύνης – Φωτογραφία Κώστα Καλομοίρη

Τι να πεις όταν βλέπεις τον τόπο σου να καταστρέφεται,  χρόνο με το χρόνο στο πυρ το εξώτερο…Να κατηγορήσεις το σπίτι σου; Θα πέσει να σε πλακώσει, και ήδη έχει πάρει κλίση γερή.  Με ποιον να τα βάλεις; Ποιος θα είναι άραγε ό επόμενος αποδιοπομπαίος τράγος;

Τώρα, από την άλλη μεριά, αν το σπίτι το δικό μου δεν κάηκε τι με νοιάζει εμένα; Να καεί το σπίτι του γείτονα…Καλά να πάθει…Ας πρόσεχε..Αλλά εγώ όμως δεν φταίω σε τίποτα…Δεν έχω ευθύνη..Είμαι ένας απλός πολίτης που κοιτάζει τη δουλειά του.

Κακά τα ψέματα, ας το παραδεχτώ. Είμαι και εγώ ένα κόμμάτι του παζλ, που ενώνει και φτιάχνει τον καθρέφτη της κοινωνίας μου…Έχω και εγώ ευθύνη…και το Εγώ…να το χρησιμοποιούμε…οχι μόνο όταν θέλουμε να προβληθούμε και να αρπάξουμε,  αλλά όταν έρθει η ώρα της ευθύνης….και αυτή η ώρα είναι εδώ. ‘Ηρθε.

Ο Γείτονας μπορεί να μη πρόσεχε. Η γειτονιά μου όμως κάηκε και εγώ  δεν έχω πνευμόνια να αναπνεύσω. Ας πρόσεχα λοιπόν τους άλλους και τον ίδιο μου τον ευατό. Ας τηρούσα τους νόμους. Ας μη λάδωνα για την παρανομία μου, αλλά να πίστευα  περισσότερο στον ευατό μου και να μην άφηνα τις αξίες  μου στο έλεος του κακού.

Ας αναλάβουμε λοιπόν όλοι τις ευθύνες της αδιαφορίας  και του άκρατου ατομικισμού μας.  Ας δώσουμε τα χέρια και ας συμφωνήσουμε ότι θέλουμε να σώσουμε αυτό  τον τόπο.

Δεν φταίμε όμως εμείς, φταίνε οι άλλοι, αυτές οι μυστήριες δυνάμεις, τα τέρατα, οι ερινύες που μας παρακολουθούν εκεί που χτίζουμε άναρχα σπίτια μεσ’ το δάσος και βάζουμε και μια δεξαμενή πετρελαίου δίπλα για να καούμε με μαθηματική ακρίβεια αργά ή γρήγορα.  Φτιάχνουμε το κάστρο μας, υψώνουμε τα τείχη και δεν αφήνουμε σπιθαμή πεζοδρομίου, δεν διανοίγουμε δρόμους, δεν καθαρίζουμε το φυσικό περιβάλλον στο οποίο απρόσκλητοι εισβάλαμε.

Και καλά ποιά φοβερή στρατηγική χρειάζεται για να καταλάβουμε ότι  πρέπει να είμαστε σε επιφυλακή  τον Αύγουστο που οι βοριάδες φυσούν και οι κακοί καιροφυλακτούν;

«Παιδί μου», μου είπε ένας  γεράκος αγρότης από την Ερέτρια, που πουλούσε  στη λαϊκή τις ντοματούλες  και τα φασολάκια, που καλλιέργησε αυτός ο ίδιος στο χωραφάκι του.

Το δικό μου το χωράφι δεν το κάψανε ακόμα…αλλά με τα χέρια μου θα σκάψω  τη γη για να γίνει και πάλι γόνιμη. Αλλάξαν οι καιροί παιδί μου. Δεν υπάρχει πλέον ο ρετσινάς να βγάλει τη ρετσίνη από τα δένδρα, ο ξυλοκόπος να κόψει τα ξερά κλαδιά και ο κτηνοτρόφος να βάλει το κοπάδι του να φάει τα χόρτα…έ…»

Ο απλός, σοφός άνθρωπος που ζει από τη γη, ξέρει , έδωσε μια οφθαλμοφανή  απάντηση, μια απλή εξήγηση στα πολλά  Γιατί της καταστροφής μας. Εμείς οι γραμματιζούμενοι, εξειδιεκευμένοι γραφειοκράτες και τεχνοκράτες, ηγέτες, οραματιστές, συνειδιτοποιημένοι, ενεργοί και δημοκρατικοί πολίτες, ….. τι έρευνα κάναμε και ποιά τα αποτελέσματά της;

Είδαμε ότι οι καιροί έχουν αλλάξει; Και εαν το είδαμε τι μέτρα πήραμε, στην οικογένεια, τη γειτονία, την κοινότητα, το δήμο, τη νομαρχία, την περιφέρεια, το νομό, το διαμέρισμα, τη χώρα;

Γιατί τελικά «το γιατί δεν έχει διότι», όπως  πολύ σοφά και με πολύ θλίψη ανέφερε ο Αρχιεπίσκοπος  Ιερώνυμος;

Photo Found on futura-sciences.com

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s